بیوگرافی علیرضا افتخاری

بیوگرافی-علیرضا-افتخاری

بیوگرافی علیرضا افتخاری


 


علیرضا افتخاری مهیاری (زاده ۱۰ فروردین ۱۳۳۷، اصفهان) از خوانندگان موسیقی سنتی ایرانی است. افتخاری پس از سالها فعالیت در موسیقی سنتی ایرانی فعالیت خود را در زمینه موسیقی تلفیقی (میان سنتی و پاپ) نیز شروع نمود و تاکنون خوانندگی بیش از ۶۰ آلبوم موسیقی را بر عهده داشته است. وی در سال ۱۳۸۹ موفق به اخذ نشان چهره های ماندگار شد.
زادروز : ۱۰ فروردین ۱۳۳۷
اصفهان
اهل کشور : ایرانی
سبک‌ها : سنتی ایرانی، پاپ سنتی
کار(ها) : خواننده
مدت کار : از ۱۳۵۷ تا کنون


زندگی
علیرضا افتخاری در سال ۱۳۳۷ در اصفهان بدنیا آمد. در کودکی نزد استاد طباطبایی نوازنده ویولن تعلیم دید. از ۱۲ سالگی نزد استاد تاج اصفهانی به یادگیری ردیف‌های آوازی پرداخت. پس از مدتی نیز همزمان به بهره گیری از محضر استاد جلیل شهناز و استاد حسن کسایی در زمینه ردیف های موسیقی سنتی مشغول شد. در سال ۱۳۵۷ در آزمون باربد و در محضر اساتیدی چون علی اکبر خان شهنازی، داریوش صفوت، علی تجویدی و … موفق به کسب رتبه نخست گشت. از سال ۱۳۶۰ پس از درگذشت تاج اصفهانی نزد استاد دادبه به ادامه تعلیم موسیقی پرداخت. در سال ۱۳۶۲ اولین آلبوم خود را به توصیه استاد فرامرز پایور با نام «آتش دل» و به یاد استاد فقیدش تاج اصفهانی منتشر کرد. پس از آن آثار او از صدا و سیمای ایران به صورت مرتب پخش شده و کنسرت‌های مختلفی در کشورهایی چون ژاپن، آلمان، کانادا و انگلستان برگزار نمود. وی در طول سه دهه فعالیت حرفه‌ای خود،تا کنون موفق به انتشار بیش از ۶۰ آلبوم موسیقی در سبکهای سنتی، ارکسترال و تلفیقی با همکاری اساتیدی چون پرویز مشکاتیان، حسین علیزاده، علی تجویدی، عباس خوشدل، محمد علی کیانی نژاد، جلال ذوالفنون، هابیل علی اف، فریدون شهبازیان، کامبیز روشن روان و … شده‌است. از آلبوم‌های معروف او می‌توان به مقام صبر، راز و نیاز، سروسیمین، شور عشق، نیلوفرانه، یاد استاد، سرمستان، مستانه، امان از جدایی، قلندروار و صیاد اشاره نمود.


افتخارات
شاگرد مرحوم استاد تاج اصفهانی در بیش از ۱۱ سال مداوم (از سن ۱۲ سالگی تا زمان فوت آن مرحوم)
شاگرد مرحوم استاد حسن کسایی و استاد جلیل شهناز در زمینه ردیفهای موسیقی
کسب مقام اول آزمون باربد (در سال ۱۳۵۷)
خواننده پرفروش ترین و پر مخاطب ترین آلبوم تاریخ موسیقی ایران (نیلوفرانه)
دریافت نشان رسمی چهره‌های ماندگار (در سال ۱۳۸۹)


حاشیه‌ها
در ۱۶ مرداد ۱۳۸۹ در مراسم بزرگداشت روز خبرنگار افتخاری با در آغوش گرفتن محمود احمدی‌نژاد به او گفت: «آقای رییس‌جمهور دوستت دارم.» این حرکت موجب اعتراض‌هایی نسبت به او شد و انتقادهایی را برانگیخت.
چند روز بعد او در مصاحبه‌ای از کار خود دفاع نمود و گفت: «وقتی شخصی مثل رییس جمهور یا هر کس دیگری مقابلم بایستد و احترام کند، من می‌بوسم‌اش. من خاک پای همه‌ام. مثلا من چه می‌خواهم. چه نیازی دارم آخر؟ هر کس جای من بود همین کار را می‌کرد.»
اما این اتفاق در اردیبهشت ۱۳۹۲ برای عزت الله انتظامی گونه ای دیگر رقم خورد. وی در ۲۱ اردیبهشت در ساختمان وزارت کشور به همراه اسفندیار رحیم مشایی و محمود احمدی نژاد مقابل خبرنگاران قرار گرفت تا همه گمان اینکه انتظامی از کاندیداتوری مشایی حمایت کرده ببرند. ولی پس از چند روز با بیانیه ی انتظامی، مبنی بر اینکه آقای مشایی قول مجوز موسسه فرهنگی را به او داده، چندتن از طرف آقای مشایی به دنبال وی به بهانه گرفتن مجوز آمده و او را بدون اطلاع از موضوع به وزارت کشور برده و طوری برنامه ریزی شده بود که ورود او به ستاد انتخاباتی وزارت کشور(بدون آگاهی از ورود به ستاد انتخاباتی) همزمان شود با ورود آقای مشایی و احمدی نژاد، و خبرنگاران و عکاسان شروع به عکس گرفتن از آنها کند.
پس از این ماجرا فرزند آقای افتخاری نامه ای به عزت الله انتظامی با این مضمون نوشت: که حرف‌های گلایه‌آمیز شما، حرف‌های پدرم است. و استفاده سیاسی از چهره های هنری گلایه کرد.


نظرات اهالی موسیقی


حسین خواجه امیری / ایرج (خواننده) : افتخاری، تنها ستاره‌ای است که در بعد از انقلاب ظهور کرده است.


محمد گلریز (خواننده پیشکسوت عرصه موسیقی): علیرضا افتخاری، خواننده‌ای نام آشنا، مردمی و بدون ریاکاری است که نیاز به روابط برای بدست آوردن جایگاه ندارد. افتخاری، از پیشینه بسیار گرانقدری برخوردار است که برای بدست آوردن جایگاه نیاز به چابلوسی ندارد. چون امتحان خود را در عرصه موسیقی پس داده است و برای اهالی هنر شناخته شده است.


حميدرضا نوربخش (استاد صداسازي):وقتی که ایشان به شیوه خودش می‌‌خواند، از نظر صداسازی هیچ ایرادی بر صدایش وارد نیست، تنها زمانی که به شیوه ایرج می‌خواند، تحت تأثیر او، مقداری از صدای خودش فاصله می‌گیرد.(در گفتگو با علی شیرازی)


علی جعفریان ( آهنگساز آلبوم: افسانه): تا صد سال آینده فکر نمی‌کنم خواننده ای مثل افتخاری پدید بیاید.


علی جعفریان (آهنگساز آلبوم: افسانه): اول اینکه، ایشان دارای سواد موسیقی می باشد یعنی بر تمام ردیفها وگامهای موسیقی تسلط کامل دارند و تحریرهای به جا ارائه می دهند. دوم، صدای ایشان بسیار رسا وشفاف است. سوم اینکه در عین رسا بودن از جذابیت منحصربه‌فردی برخوردار است. و چهارم هم اینکه، ایشان از بیان خوبی برخوردارند به طوریکه شنونده با یکبار شنیدن می تواند اشعار را بنویسد.


عباس خوشدل (آهنگساز آلبوم: نیلوفرانه): اگر خواننده‌ای باشد که شرایط اجرایی افتخاری را داشته باشد و ملودی های من را بتواند چون نیلوفرانه‌ها، صدایمکن و رازگشا اجرا کند، با کمال میل از این خوانندگان استقبال خواهم کرد که فعلاً همچین موردی پیش نیامده است.


عباس خوشدل (آهنگساز آلبوم: نیلوفرانه): ارکستر و خواننده با آهنگ زنده است. این آهنگ است که می‌تواند خواننده را به اوج برساند و این را تجربه نشان داده است و برعکس آقای افتخاری باعث می‌شوند که آهنگها به اوج برسد کما اینکه آقای افتخاری خواننده بسیار خوش‌صدا و صاحبنامی بود و هست.


عباس خوشدل (آهنگساز آلبوم: نیلوفرانه): به نظر من، آقای افتخاری یکی از بهترین خواننده‌هایی است که بعد از انقلاب ظهور کرده است. از نظر وسعت صدا و همچنین رنگ صدا و جذابیت صدا و به خصوص اطلاعاتی که در مورد اشعار قدما به خصوص حافظ دارد. آقای افتخاری در کارهایی مثل نیلوفرانه و رازگشا به نحو بسیار مطلوبی و شاید بیش از توان خود ارج گذاشته است. با در نظر گرفتن مطالب فوق و از آنجا که من علاقه شدیدی به صدای ایشان داشته و دارم گاهی متأثر می‌شوم که این خواننده دوست‌داشتنی چرا باید از کارهای سست استفاده کند؟


محمد جلیل عندلیبی (آهنگساز آلبوم: امان از جدایی): علیرضا افتخاری بی شک یکی از بهترین و با استعدادترین خوانندگان ماست. اما ایشان در این دوره از کار هنری خود نیاز به پشتیبانی و دلگرمی و تشویق دارند؛ چیزی که این روزها خیلی از ایشان دریغ می شود. در این زمانه کار هنرمندان خیلی سخت شده است و با ستم مضاعف و با این هزینه های سنگینی که دارند، مرد می خواهد تا با این وضعیت مقابله کند. علیرضا افتخاری، از آن دسته هنرمندانی است که در این وضعیت کاری، همیشه کار کرده؛ هر چند روند رو به بالا و پایینی داشته است. در این رفت و برگشتی که علیرضا افتخاری بین موسیقی سنتی و پاپ داشت، خیلی از طرفدارانش را از دست داد. کار علیرضا افتخاری از کار خیلی از هنرمندان این زمینه- مانند شهرام ناظری-بهتر است اما آنها می دانند باید چه کار کنند، در صورتی که افتخاری از آنها ساده تر است.


ابوالحسن مختاباد (روزنامه نگار و منتقد موسیقی): روزی یکی از آهنگسازان نامی که با آقای افتخاری کارهای فراوانی انتشار داده بود، گفت: "جنس این صدا حیرت انگیز است. حتی اگر ترشی هم بخورد می رود داخل استودیو می خواند، بدون اینکه حنجره اش خشی بردارد". این سخن اغراق نبود، جنس صدای آقای افتخاری و سبکی که او در آواز می‌خواند (آواز مکتب اصفهان) از ظهور پدیده ای در آواز خبر می داد. شخص خود من بیست سال قبل آوازی از آقای افتخاری در مخالف سه گاه شنیده‌ام (اجرایی خصوصی) روی شعر حافظ: زاهد ظاهر پرست از حال ما آگاه نیست در حق ما هر چه گوید جای هیچ اکراه نیست که از معدود آوازهای مخالف سه گاه ماندگار در تاریخ موسیقی ایران است.


ابوالحسن مختاباد (روزنامه نگار و منتقد موسیقی): به گمانم آقای افتخاری می توانست وزنه ای در موسیقی آوازی ایران باشد، اما راهی را انتخاب کرد که مردم او را بیشتر تصنیف خوان بدانند تا آوازخوان و البته تصنیف خوانی که تجربه هایی در ترانه خوانی و ... هم دارد و این یعنی نزول در نگاه اهل نخبه موسیقی.


سیدعلیرضا میرعلی‌نقلی (منتقد و پژوهشگر موسیقی): علی‌رضا افتخاری، بسیار کم مصاحبه میکند (می‌گویند اصلاً اهل مصاحبه نیست) و چیزی هم نمی‌نویسد. او فقط می‌خواند و صدایش، محکم‌ترین دلیل برای بودن اوست. صدای او ماندگارترین صدا در خاطره مردم در سالهای بعد از انقلاب است. یادم آمد از ملاقاتی که چندین و چند سال پیش با آقای منوچهر معروفی (فرزند استاد جواد معروفی) داشتم و سخن از آثاری به میان آمد که پدر ارجمندشان برای ارکستر بزرگ و آواز تنظیم کرده بودند و تا حالا هم اجرا نشده است . پرسیدم چرا اینها اجرا نشده‌اند؟ جواب دادند: پدرم دنبال یک صدای خوب و رسا می‌گشت و هر صدایی را نمی‌پسندید. پرسیدم: اگر الآن زنده بودند این کارها را به چه کسی می‌دادند که بخواند؟ جواب دادند: افتخاری. فقط به علیرضا افتخاری.


سیدعلیرضا میرعلی‌نقلی (منتقد و پژوهشگر موسیقی): باید قبول کنیم که تواناییهای اجرایی علیرضا افتخاری مجموعه‌ای است که او را با هیچکس قابل مقایسه نمی‌کند و جایگاه خاص به او می‌بخشد. او این مسیر را در مدتی کمتر از بیست سال حضور مداوم در صحنه آواز پیموده و در زمانی که کارخانه «خواننده‌سازی» موسیقی ایران پرکارتر از همیشه بوده است (هر کدام از این خوانندگان با همه ویژگیهای انحصاری و اختصاصی خود، با همدیگر قابل قیاس هستند و وجه مشترک بسیاری از آنها همان تقلید از استاد شجریان است چه قبول داشته باشند و چه با شدت آن را رد کنند). افتخاری به‌طور طبیعی از فشار سایه سنگین استاد (شجریان) برکنار مانده است. او از شهری برخاسته که سنت آوازخوانی قوی داشته است و دارد، هنوز هم بهترین استاد؟ آواز به سبک قدیم (استاد محمدطاهرپور) در همین شهر است، و سنت تکنوازی و جواب آواز نیز در آن به کمال است. (با وجود بزرگانی مثل استاد کسایی و استاد شهناز).


سیدعلیرضا میرعلی‌نقلی (منتقد و پژوهشگر موسیقی): مشکل بتوان توانایی‌های افتخاری در کار خود را در خواننده‌ای دیگر پیدا کرد. منظور از «توانایی» به قول قدیمی‌ها فقط شش‌دانگ خواندن و چهچهه زدن نیست. در عصر وسایل پیشرفته ضبط و پخش، و در دوره‌ای که نود و چند درصد نیازهای موسیقایی مردم از طریق کالای صوتی تحصیل می‌شود نه از طریق اجرای زنده، این «تواناییهای» فیزیکی کمتر به کار می‌آید. تسلّط افتخاری در خواندن سبکها و روشهای مختلف است و حتی موسیقی طبقات مختلف فرهنگی، نداشته‌ایم و نداریم خواننده‌ای که هم بتواند ردیف استادش را خوب بخواند (البته اگر انگیزه و حوصله داشته باشد و تمرین کند)، هم مدل خوانندگان برنامه گلها را خوب از آب دربیاورد، هم ضربی و تصنیف قدیمی بخواند (نوار «آتش دل» با تنظیم استاد پایور را شنیدید)، هم از عهده ترانه‌های محلی خوب برآید و هم موسیقی مردمی را با همان لحن و لهجه حتی گیراتر و گرم‌تر از اصل ادا کند. درست مثل بازیگری منعطف و آماده که نقشهای متضاد و مختلفی را با مهارت اجرا میکند و خود را طوری به جای آنها می‌گذارد که بیننده جریان زندگی و حضور را پشت این نقش «حس» کند. افتخاری در آواز چنین شخصیتی است: بازیگری به هزار چهره.


سیدعلیرضا میرعلی‌نقلی (منتقد و پژوهشگر موسیقی): در کارنامه هیچ خواننده دیگری در تاریخ آثار ضبط شده موسیقی ایران، این همه قطعات مختلف، متنوع، متفاوت با یکدیگر و متعلق به یک خواننده وجود ندارد. افتخاری به اندازه چندین نفر، خوانده و ضبط کرده است و کارنامه‌اش به طرز شگفت‌انگیزی «متنوع» است. بسیار شنیده و خوانده‌ام که به انتخابهای علی‌رضا افتخاری در خواندن فلان یا بهمان قطعات، ایراد می‌گیرند. ایراد داشتن و ایراد گرفتن، چیز عجیبی نیست و جزء جداناشدنی کار یک هنرمند است. اما تمامیت وجود هنرمند را نمی‌شود براساس ایرادهایش داوری کرد. به هر حال آنهایی که اشکالات نخبه‌گرایانه بر خوانده‌ها و نوارهای او می‌گیرند، نسبت به خریداران و هواداران آثارش در اقلیت هستند و خوب این اکثریت است که تکلیف هنرمند را معلوم میکند. مهم این است که خواننده با آنچه می‌خواند احساس همدلی و صمیمیت کند و در صدایش «حضور» داشته باشد. اگر افتخاری موفقیتهای زیادی داشته، بخشی را مدیون همین است وگرنه صدای گرم و قوی در خوانندگی همه‌چیز نیست. او بر سکویی ایستاده که هیچکس نمی‌تواند کاری را به او تحمیل کند و اگر او قطعه‌ای را می‌خواند، به هر حال در چارچوب سلیقه‌هایش می‌گنجیده است.


سید عماد توحیدی (آهنگساز آلبوم قلندروار): نفر اول آواز آزمون باربد در سال 1355 از اصفهان، صاحب مکتب آوازی قدرتمند آمده است و با این حال علاوه بر تاثیراتی که از سلوک آوازی استاد تاج اصفهانی گرفته، از مطالعه آواز ادیب خوانساری و طاهرزاده و دادبه توشه‌ها برگرفته. ولی زمانی که بسیاری از خوانندگان، مسخ آوازخوانی فاخر شجریان سعی در تقلید از او داشتند و دارند، به میدان آمد و توجه عام و خاص را به خود جلب کرد. خوانندگی در آثار متنوع و حتی بازخوانی تعدادی از آثار قدیمی توسط او چنان با قدرت، گرمی و زیبایی همراه است که در تاریخ معاصر موسیقی ایران خواننده ای به این حد ماهر درا جرای طرح‌های متفاوت یافت نمی‌شود. علیرضا افتخاری مرد مدار و مرد م‌مدار است. او نگاهی متکبر به مردم سرزمینش ندارد .مردم ا و را دوست دارند و با صدایش خاطره دارند. درباره استادش تاج شنید هام که در نانوایی، تاکسی و کنار زاینده رود، روی کسی را برای خواندن به زمینن م ی انداختها ست؛ افتخاری دوستدار واقعی مردم سرزمینش است و از آنها دوری نمی‌کند. حتی منتقدان جدی ا ین سا لهای او- چه آنانی که دلایل قابل قبولی برای نقد آثارش (از جمله آلبومهای پاپ) دارند و چه آنهایی که دلایل مردودی از جمله اینکه هنرمند نباید در دسترس باشد- در یک باور مشترکند؛ا و خوب می‌خواند! نه!ا و بسیار خوب می خواند!
حاشیه‌ها


وی تا قبل از سال ۸۰ یک خواننده ی کم حاشیه محسوب می شد که کم تر مصاحبه می کردو به ندرت کنسرت برگزار می کرد.اماازآخرین سال‌های دهه ی ۷۰ به صورت مداوم در برنامه های تلویزیونی مانند: کاروان، ضیافت و ... با (بااجرای سهیل محمودی، مجری و ترانه سرا) ظاهر می شد که این کار باعث شروع انتقادات به وی شد. چرا که عده‌ی بسیاری از اهالی موسیقی سنتی صداو سیما را تحریم کرده و حضور در آن را مایه‌ی کم شدن شأن اساتید موسیقی می دانستند.


علیرضا افتخاری درسال ۱۳۸۸ ناخواسته درگیر اعتراضات مردمی به نتایج انتخابات و حوادث سیاسی آن سال شد معترضین عملکرد وی را در مقابل محمود احمدی نژاد رییس جمهور وقت نامتعارف دانسته اند همین علت موجب اعتراض وانتقاد برخی از مخالفان دولت وقت شد.وی در جواب، عملکرد خودش را این گونه توجیه نمود و گفت : هر که جای من بود همین گونه با مسئولین سیاسی رفتار می کرد. و عملش ناخواسته و بدون قصد و غرض سیاسی بوده است. این مسئله باعث شد که حتی دختر وی در انتخابات ریاست جمهوری ۹۲ به برخی از هنرمندان هشدار بدهد که از جریان های سیاسی دور شوند.


وی از زمان روی آوردنش به موسیقی (پاپ-سنتی) و با خواندن آلبوم نسیما (سال۸۰) و آلبوم شکوه عشق باانتقادات اهالی موسیقی سنتی مواجه شد. ناگفته نماند که آلبوم نسیما با استقبال فراوانی روبرو شد این آلبوم ساخته استاد فضل الله توکل بود که بر اساس گام ها و دستگاه های موسیقی سنتی و با رنگ بوی مدرن وامروزی تنظیم شده بود . اسقبال فراوان از آلبوم نسیما، پاسخ محکمی به انتقادات بی پایه ی منتقدین بود.اما بیشترین انتقادات به آلبوم شکوه عشق به آهنگسازی فریدون خشنود بود که حتی دامنه ی انتقادات به آلبوم های بعدی ساخته فریدون خشنود هم کشیده شد. اکثر منتقدین سبک خواندن ،اشعار، تنظیم و ترکیب ساز بندی این آلبوم ها را نامناسب می دانستند.


وی در برنامه ی تلویزیونی شب شیشه‌ای(و مطبوعات) به این انتقادات این گونه پاسخ داد (نقل به مضمون):


من تابحال ده ها ابوعطا خوانده ام ده هاافشاری و چندین سه گاه و همه مانند هم بوده است. من حق دارم به عنوان یک خواننده تجربیات جدید داشته باشم. برای من بعد از رضایت خدا و مردم بازگشت سرمایه ی سرمایه گذاران مهم است.


وی در پاسخ سوال وانتقاد مجری که چرا این قدر پیاپی آلبوم منتشر می کنید گفت:


من اهل خوش نشینی نیستم که سالی یک آلبوم بدهم.من با آهنگسازان جوان کار می کنم و بدین صورت به فعالیت هنریم بصورت فعال ادامه می دهم و به پرورش آهنگسازان جوان کمک می کنم.


افتخاری در تیرماه ۱۳۹۲ با انتشار نامه ای خطاب به محمد رضا شجریان از او درخواست آشتی مجدد کرد. این نامه که با تیتر "بیا همایون هم باشیم" منتشر شد، نشان می داد که روابط این دو خواننده موسیقی ایران به سردی گراییده است.


مصاحبه ای کوتاه با علیرضا افتخاری :
از فعالیت جدیدتان بفرمایید؟
تاریخ انتشار آلبوم جدیدم هنوز مشخص نیست. انتشار بخشی از کارهای هنری مربوط به اسپانسر و ناشران است که در این زمینه فعالیت دارند. امروز بعضی از این دوستان تغییر شغل داده اند و به حرفه ی دیگری مشغول هستند. اما به تازگی با خبر شدم آلبوم «خانه دوست کجاست » با آهنگسازی و تنظیم مهدی تاری و اشعاری ازسهراب سپهری که در8 قطعه می باشد مجوز انتشار گرفته است.


یعنی چون اوضاع انتشار آلبوم خوب نیست کمتر فعالیت می کنید؟
بله. چون برای پرداخت پول نوازنده ها به کمک این دوستان نیازمند هستم.


علیرضا افتخاری با این کارنامه فاخر و سابقه فعالیت چطور دچار این مشکلات شده است؟
متاسفانه امروزه هر کدام از ناشران شغل دیگری برای خودشان دست و پا کرده اند به همین دلیل باید نهاد هایی مانند حوزه هنر و اندیشه و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی از ما حمایت کنند. اما فکر می کنم امروز اوضاع به گونه ایست که ما باید به آنها کمک کنیم!


اطلاع دارید سالن میلاد تا پایان سال به موسیقی سنتی اختصاص پیدا کرده؟
خیر. نمی دانستم پس باید گروهمان را جمع و جور کنیم. خب وقتی بچه های پاپ نمی توانند موسیقی اجرا کنند و سالن به آن خوبی به موسیقی سنتی اختصاص داده شده ما کنسرت خود را شروع می کنیم. امیدورایم همه دوستان با انگیزه بر روی استیج بروند. خیلی خوشحال هستم که هنرمندان موسیقی سنتی می توانند بیشتر فعالیت کنند.


این روزها در زمینه تیتراژ سریال کمتر فعالیت می کنید. چرا ؟
یکی- دو تا کار تیتراژ سریال پیشنهاد شده بود اما باید شعر و آهنگ آن مانند « به کجا چنین شتابان» باشد تا مورد قبول واقع شود. حساسیتی که بر روی شعر و ملودی تیتراژ دارم باعث شده خودم بر روی آن کار کنم تا جمله بندی آن درست باشد. با وجود آنکه آهنگسازهای خوبی در کشور ما فعالیت دارند اما یک مقدار ارائه حسی که در قالب و باطن کلام است شناسایی نشده است و باید این دوستان در این زمینه بیشتر کار کنند. تیتراژ خواندن راحت است اما باید کار اثر گذار باشد. بیشتر تیتراژهایی که خوانده می شود غالبا با فضای سریال همخوانی ندارد.


به طور مثال یک ورزشکار در سریالی بازی می کند. موسیقی این کار باید در رده چهارگاه با یک تنظیم و شعر بهتر اجرا شود تا هنگام مشاهده سریال به موسیقی آن نیز توجه شود. این دوستان باید بدانند موسیقی پیش غذا و دسر نیست که یک تعداد جوان آن را بکار گرفته اند. این کار به موسیقی لطمه می زند.اگر سریالی ضعیف باشد موسیقی آن نیز به همین صورت است اما اگر سریالی از نظر فیلمنامه و پی رنگی موضوع قوی باشد باید ازموسیقی خوب هم استفاده شود. در این باره نیز باید بگویم متاسفانه پی رنگی موضوع سریال ها کم شده و فقط به مشکلات پرداخته نمی شود. اکثر سریال هایی که این روزها پخش می شود، تفریح است و باید شب بنشینی پای آنها تخمه بشکنی. باید به موسیقی فیلم و سریال بیشتر از مسائل بودجه ای آن توجه شود. اگر یک شاعربرای شعر تیتراژ پول بیشتری گرفت در عوض کار بهتری شنیده می شود.


هنوز یک تیتراژ خوب نشنیدیم که بگوییم چقدر جالب بود جز یکی دو تا کار که از آقای حسین علیزاده که مشخص بود فکر پشت سر آن است. چه فایده که این گلایه ها از دیدگاه کارشناسان شناسایی نمی شود. این تیتراژها فقط به درد شهرت یک تعداد جوان می خورد. مردم عزیز باهوش هستند و متوجه می شوند. متاسفانه معلوم نیست چه دست مرموزی این بلا ها را بر سر موسیقی می آورد.


موسیقی روحیه را در مردم هنردوست تقویت می کند. نباید دیدگاه جامعه را از لحاظ موسیقی، هنرهای دیگر و یا هنرمند دست کم گرفت. من نمی توانم درخانه بنشینم تا با من تماس بگیرند یا اینکه بنشینم ملتمسانه بگویم با ما همکاری کنید. من به تعداد کافی برای دل مردم کار کرده ام. تا به امروز نزدیک به هفتصد تصنیف و آهنگ خوانده ام. باید کار را به دست اندرکاران سپرد اما متاسفانه کاردان های ما خانه نشین شده اند. آخرین آلبومی که منتشر کردم حدود 6 سال پیش با آهنگسازی آقای فریدون خشنود بود و بعد از آن دیگر کاری منتشر نشد.


البته چندین دفعه حوزه هنر و اندیشه از من دعوت کرد و در برنامه های آنها شرکت کردم .منتهی مطلب این روزها این حوزه یا بودجه ندارند و یا سیاست کاری آنها فعلا موسیقی نیست. دعا می کنم آنها موفق باشند وقتی آنها موفق هستند به کوچکترهایی مثل ما بیشتر توجه می کنند.


از استاد شجریان چه خبر؟ جواب نامه تان را دریافت کردید؟
بله. با شجریان در تماس هستیم چراکه باید هنرمندان حال یکدیگر را جویا شوند. بخصوص بزرگترها نسبت به کوچکترها. ایشان با من تماس گرفت و از من دلجویی کرد. غریبه ها که نمی دانند هنرمندان چه مشکلی دارند جز اینکه این مشکلات را در خودشان حل کنند. متاسفانه پیشکسوتان ما گرفتار کار خودشان هستند در صورتی که باید از لحاظ روحیه بیشتر به آنها توجه شود. این روزها ما هنرمندان کمتر دور هم جمع می شویم. پیشکسوت های که ید طولانی دارند می توانند دست کوچکتر ها و جوان ها را بگیرند. بطور مثال یک تلفن آقای اکبر گلپایگانی برای من یک دنیاست یا آقای حسین خواجه امیری که گاهی ایشان را می بینم و عرض احترام دارم. مردم تصور می کنند بین ما هنرمندان اختلاف است و با هم خوب نیستیم اصطکاک داریم.


حرف آخر؟
خدا سایه بزرگترها را از سر ما کم نکند. در این 3-52 سالی که از خدا عمر گرفتم جز محبت اساتید، آهنگسازان و شاعر های عزیزمان چیزی ندیدم. دعا می کنم همه این دوستان سلامت باشند. این دوستان هنرمند هستند که زحمت می کشند تا علیرضا افتخاری یک اثری را اجرا کند. به جوانها سفارش می کنم اگر شخصیت سیاسی را درمکانی یا در رهگذاری دیدید با او روبوسی نکنید تا تجربه دردناکی برای هر دو طرف ایجاد نشود.


آثار هنری علیرضا افتخاری :
آتش دل (اثر عبدالحسین برازنده و تحت نظارت فرامرز پایور)
کاروان (اثرعبدالحسین برازنده)
مهرورزان (اثر محمد علی کیانی نژاد)
مقام صبر (اثر پرویز مشکاتیان)
راز و نیاز (اثر حسین علیزاده)
همتای آفتاب (اثر عماد رام)
راز گل (اثر محمد آذری و علیرضا افتخاری)
دریغا(اثرمحمد موسوی)
شور عشق (اثر فریدون شهبازیان)
غریبستان (اثرمحمد جلیل عندلیبی)
امان از جدایی (اثر محمد جلیل عندلیبی)
سرو سیمین (اثر محمد علی کیانی نژاد)
سرمستان (اثر جلال ذوالفنون و هابیل علی اف)
نیلوفرانه (اثر عباس خوشدل)
نیلوفرانه ۲ (اثر عباس خوشدل)
گل هزار بهار (اثرکامبیز روشن روان)
زیباترین (اثر محمد جواد ضرابیان)
افسانه (اثر علی جعفریان)
کنسرت جاده ابریشم (اثر محمد جلیل عندلیبی، هابیل علی اف و رامیز قلی اف)
تازه به تازه (اثر محمد جلیل عندلیبی)
عطر سوسن (اثر محمد جواد ضرابیان)
شبان عاشق (اثر عباس خوشدل)
صدایم کن (اثر عباس خوشدل)
مهمان تو (اثر جمشید عندلیبی)
ناز نگاه (اثر محمد جواد ضرابیان)
یاد استاد (اثر علی تجویدی)
هنگامه (اثر حسن میرزا خانی)
گل میخک (اثرجواد لشکری)
عشق گمشده (اثرجواد لشکری)
به دنبال دل (اثر علی تجویدی)
بردی از یادم (اثر حبیب اله بدیعی، مهدی خالدی، اسداله ملک)
نسیما (اثرفضل الله توکل)
غم زمانه (اثر فضل الله توکل)
قصه شمع (اثرجمشید برازنده، حسین یوسف زمانی، کامبیز روشن روان، علی جعفریان، علی بکان، مهیار فیروزبخت،مجید اخشابی و همایون شجریان)
همسایه (اثر عطا جنگوک)
خنده بارون (اثر مهرداد پازوکی)
خاطرات جوانی (اثر فضل الله توکل)
خداحافظ (اثرمحمد جلیل عندلیبی)
خوش آمدی (اثر جواد لشکری)
مستانه (اثر جلال ذوالفنون و علیرضا افتخاری)
شب عاشقان(اثر جلال ذوالفنون و علیرضا افتخاری)
ماه پنهان(اثر فریدون خشنود)
بابا طاهر (اثر جمشید عندلیبی)
پاییز (اثرمهرداد پازوکی)
شکوه عشق (اثر فریدون خشنود)
کنسرت لندن (اثر محمد جلیل عندلیبی)
صیاد (اثر اکبر محسنی ومحمدرضا چراغعلی)
آوای عشق (اثر بهزاد خدارحمی)
ماه خراسان (اثر حسن میرزاخانی)
قلندروار (اثر سید عماد توحیدی)
تو می‌آیی (اثر حسن میرزاخانی)
سفر (اثر بهزاد خدارحمی و علیرضا افتخاری)
هوای تو (اثر محمدرضا چراغعلی)
عطر مهر (اثر فریدون خشنود)
راز گشا (اثر عباس خوشدل)
خروش بحر (اثر فردین کریم خاوری)
تنها تو می‌مانی (اثر علی خشتی نژاد و امیر رحیمی آذر)
عاشقا سلام، عاشقا درود (اثر فریدون خشنود)
نوای اساتید (اثر اسداله ملک،فضل اله توکل، جهانبخش پازوکی و اکبر محسنی)
گرفتار(اثر محمد جلیل عندلیبی)
شب کوچه‌ها (اثر فریدون خشنود و الهام افتخاری)
جام مصفا (اثر محسن حسینی، حبیب اله بدیعی و علیرضا افتخاری)
خانه دوست کجاست (دی۱۳۹۲)
پادشاه فصل‌ها (۱۳۹۳، باهمکاری حسین پرنیا).....

لینک کوتاه مطلب
29 اکتبر 2015 8,514 0
دانلود آهنگ جدید | پرشین سانگ